Korte update

Ik heb veel te lang niet geschreven, om te kunnen vertellen wat er allemaal in de tussentijd gebeurd is: reizen door Egypte & Jordanië (Petra=prachtig!), werken met Pessach (had ik al verteld hoe enorm droog matzes zijn?), worstelen met een griepvirus, genieten van een lang weekend Tiberias, overladen worden met informatie tijdens een Jeruzalem-seminar en veel plezier hebben tijdens korte excursies en andere activiteiten. Begin juni hoop ik mee te kunnen met de Westbank-seminar. Dat lijkt me erg interessant worden: de verhalen horen van Joodse kolonisten en Palestijnse vluchtelingen.

Nog een laatste mooie maand en dan terug naar Nederland. Daar staat me aardig wat geregel, maar ook veel leuke dingen te wachten, dus ik begin zo langzamerhand wel zin te krijgen in mijn terugkomst.

Wat zal het geweldig zijn om weer eens niet-koosjer te eten! Ik ben er achter gekomen dat ik erg veel houd van de combinatie ham & kaas. Iets dat zelfs dubbel niet-koosjer is! Ham is natuurlijk varkensvlees, en verder is de combinatie vlees & melkproduct ook verboden.

Natuurlijk wordt het wel erg moeilijk om hier afscheid te nemen van alle vriendelijke mensen van Nes Ammim, het mooie land Israel, het heerlijke studieprogramma en het gezellige kibboetsleven. Ik heb zoveel gezien en gedaan, echt geweldig. Gelukkig heb ik nog een maand, en is het zwembad net deze week geopend, dus daar kan ik na het werk nog even van genieten ;) Vandaag ben ik er voor het eerst in geweest, en dat is zeker voor herhaling vatbaar. Vooral met het oog op komende tijd, waarin het kwik zeer zal gaan stijgen.

4 reacties | Reageer

Dode Zeetrip

Donderdag, vrijdag & zaterdag ben ik met een excursie naar de Negev geweest.

We kampeerden in de woestijn, met uitzicht op de Masada.

Gooi een aantal kampeermatjes in een rondje, leg in het midden ervan een kampvuur aan, en je hebt een camping! Mijn toilet was een groot rotsblok (daar zijn er genoeg van). Douchen? Dat kan op zaterdagavond weer.

Gewandeld en gewandeld tot de blaren op mijn voeten stonden. Het was erg warm in Israel in deze dagen, door een erg warme wind. Als je op dat moment in de woestijn loopt is het nóg eens even warmer!

Op dag 1 een wadi-loop gedaan, waar ook water in stond. Eerst tot je enkels het water in, dan kom je een poeltje tegen waar je tot je knieën in moet, en later moesten we zelfs zwemmend verder. Die afkoeling was zeer welkom. De hitte maakte het lopen extra zwaar, maar de omgeving was erg mooi en heel afwisselend. Er groeiden ook bloemen in de woestijn.

Op dag 2 van 's ochtends vroeg tot bijna zonsondergang gelopen. Wel met pauzes natuurlijk. Als we soms een stukje schaduw tegen kwamen doken we er met z'n negenen in. Was erg krapjes, maar iedereen had uiteindelijk wat schaduw.

Op dag 3 was er nog een kleine trip, maar mijn spieren en voeten wilden niet meer zo graag. Het werd voor mij een dagje strand aan de Dode Zee. Daar heb ik lekker aangemodderd (letterlijk met Dode Zeemodder).

 

5 reacties | Reageer

Na lange tijd weer een blog!

Zooooo, daar ben ik dan weer eens met een reisverhaal! Ik wilde eigenlijk vandaag een reisje naar Jaffa plannen, maar omdat er voor vandaag regen en somber weer werd voorspeld, ben ik in Nes Ammim gebleven. Dus mooi weer eens wat tijd om mijn reisblog bij te werken! Terwijl ik dit typ ben ik ook bezig met mijn foto's op een usb-stick te zetten. Het aantal foto's staat op dit moment op 1288. Hiervoor geef ik met name de schuld aan Jeruzalem. Als een echte toerist ben ik daar bezig geweest, en ik heb denk ik nu de Rotskoepel op alle mogelijke manieren op de foto staan :)

Een aantal leuke/interessante activiteiten die ik de afgelopen tijd heb gedaan:

• Holocaust Seminar

• Weekend Bet Shean en Jeruzalem

• Trip Nazareth

• 3D-film Avatar

• Synagoge Nahariya

Ik zal niet overal even diep op in gaan, want dat is veel te veel om allemaal te vertellen.

Holocaust Seminar

Eén van onze buren is de kibboets Lohamei Hagetaot (de Ghettovechters). Deze kibboets is opgericht door overlevenden van de ghetto in Warschau, Polen. In deze kibboets is een groot museum dat gericht is op de weerstand die Joden gegeven hebben in de Tweede Wereldoorlog. Hier heb ik samen met een grote groep van mijn kibboets drie dagen lang doorgebracht. In de ochtend liepen we door de avocadovelden naar deze kibboets toe, om 's avonds in het halfdonker weer terug te gaan naar onze eigen plek. Geen jakhalzen tegen gekomen gelukkig ;)

Het waren dagen vol met lezingen, bekijken van tentoonstellingen, films etc. Het meest indrukwekkende moment vond ik toen een vrouw haar getatoeërde Auschwitz nummer liet zien.

Weekend Bet Shean en Jeruzalem

Een lang weekend van drie dagen. Ontzettend veel gezien en het was geweldig. Voor het weekend regende het, en op zondagmiddag toen we in de trein naar huis zaten regende het. Maar in die dagen dat ik in Jeruzalem zat was het goed weer. Alles was perfect, en alles verliep volgens planning. Het eerste gedeelte van de reis konden we samen met een excursie van Nes Ammim mee naar een oud mozaiek in Bet Alpha en naar de archeologische overblijfselen in Bet Shean (een grote archeologische plek met nog heel veel moois dat is overgebleven, o.a. een Romeins theater). Daarna zijn we halverwege de excursie op de bus gezet en door de Judeese woestijn heen naar Jeruzalem gereden. De woestijn was bij daglicht erg mooi om te zien, en we kregen een prachtig uitzicht op de skyline van Jeruzalem te zien met een glinsterende Gouden Koepel.

Wat heb ik in Jeruzalem gezien? De Klaagmuur, de gangen onder de Klaagmuur, de Olijfberg met de belangrijkste kerken en verder ben ik op de Tempelberg geweest. Een Armeens Orthodoxe kerkdienst meegemaakt en een kerkdienst in het Russisch Orthodoxe gedeelte van de Heilige Grafkerk bijgewoond. Dat gaf een hele bijzondere sfeer. Vooral toen bijna aan het einde van de kerkdienst Indiase moslims binnen kwamen lopen. Eerlijk gezegd schrok ik eerst een beetje. Moslims in traditionele kledij op de meest heilige plek van de christenen in Jeruzalem tijdens een kerkdienst en dat terwijl de religieuze verhoudingen niet altijd even ideaal zijn... Ze wachtten echter netjes totdat de dienst afgelopen was en toen liepen ze naar de plek waar (misschien) het kruis gestaan zou hebben. Jezus is voor hun een belangrijke profeet en ook Maria is belangrijk voor hen. Ik had aan één van de vrouwen gevraagd waar ze vandaan kwamen. Terwijl ze met me sprak had ze de tranen in haar ogen staan van emotie omdat ze nu op deze bijzondere plaats was.

Mijn hostel lag in de oude stad van Jeruzalem aan de Via Dolorosa. Ik heb het er heel goed gehad, en we hadden een prachtig uitzicht op een minaret en de Rotskoepel. 's Avonds een kopje thee drinken terwijl je naar Jeruzalem bij nacht kijkt en 's ochtends er de zon zien opkomen. Het was een fijn hostel. Wel werd ik op zaterdag- en zondagochtend om 5 uur wakker door de minaretman, maar zoiets hoort erbij. Trouwens, ik was zo moe van al het gewandel dat ik zonder problemen weer in slaap viel.

Trip Nazareth

Vorige week ben ik in Nazareth geweest onder leiding van een Arabische christen die ik reeds eerder tijdens een kerstmaaltijd aan het einde van een kerkdienst in een Arabisch Anglicaanse kerk had ontmoet. Hij stelde toen voor om eens een groepje Nes Ammimers rond te leiden door Nazareth, en nu was het dus zover. Het belangrijkste van Nazereth was een enorme grote kerk, waarin Maria door kunstenaars uit allerlei landen wordt uitgebeeld. Zo was er ook een Koreaanse Maria, die er op een Koreaanse manier uit zag. Helaas was er geen Nederlandse :( Het schijnt dat Nederland een mooi versierde deur aan de kerk geschonken heeft, maar ik vind dat Holland toch ook wel een Maria-mozaiek in de Aankondigingskerk mag hebben.

Film Avatar in 3D

Gisteravond ben ik met een groepje van negen man naar de bioscoop geweest in Haifa. Het was nogal een gemengd groepje: onze joodse kok, de Arabische assistent kok, drie Duitse jongens, twee Nederlandse jongens en (met mij erbij) twee Nederlandse meiden.

In eerste instantie toen men vroeg of ik mee ging naar een science fictionfilm, zei ik dat ik niet zo'n zin had om mee te gaan. Science fiction is nu niet echt een filmgenre waar ik dol op ben. Maar ja, ik hoorde later dat het een 3D-film zou zijn... Dat maakte dat ik nog maar eens achter mijn oren krabbelde en besloot om toch mee te gaan. Ik was al tijden van plan om eens een 3D-film te gaan kijken, maar het kwam er niet van. Nu dus wel, en het was zeker geen foute beslissing! De eerste bioscoop bleek vol te zitten, dus probeerden we een tweede bios. Daar konden we kiezen tussen de eerste rij of de tweede. Tja, dan maar de tweede rij. Het was een enorm groot scherm, dus het was wel balen dat we zo vooraan zaten. Bij close-ups was het lastig om 3D te kijken. En het omhoog staren is ook wat minder comfortabel voor je nek. Maar ik ben wat onderuit gezakt gaan zitten en de film maakte alles goed. Het verhaal was goed en er zaten prachtige beelden tussen. Verder was het heel erg leuk om af en toe over mijn schouder heen te kijken. Een enorme bioscoopzaal vol met mensen. Sommigen met een keppeltje , anderen met een hoofddoek, en allemaal starend naar het grote doek met 3D-brilletjes op.

Synagoge Nahariya

Deze avond was ik in een liberale synagoge in Nahariya. Leuk om eens mee te maken. Mannen en vrouwen gewoon door elkaar heen, en in een normaal gebouw. Ik had het geluk dat er ook een boekje in het Engels was. In de vrijdagdiensten worden blijkbaar altijd dezelfde liederen gezongen, want ik kon in het boekje gewoon alles in het Engels volgen, met daarboven de Hebreeuwse tekst. Natuurlijk heb ik geprobeerd wat mee te zingen. Wat soms ook lukte. Er was bijvoorbeeld een lied met de melodie van een liedje uit Les Miserables (On my own). Ik gok zo dat de Joodse melodie er eerst was, en dat daar later het lied van Les Miserables op gemaakt is. Aan het einde stonden we allemaal in een grote kring, hand in hand, en zongen we Hinematov uma nayim. En die kende ik, dus dat kwam mooi uit!

 

Het weer

 

En dan nu het weer met Sharon!  Hier geen sneeuw op het moment (alhoewel het misschien in Jeruzalem zal kunnen gaan sneeuwen), maar het is qua gevoelstemperatuur ook op mijn kibboets flink koud. Ik zit binnen te typen, maar mijn vingers zijn ijskoud. 's Nachts slaap ik met vier dekens over me heen. Een dekbed, twee wollen dekens + een dun dekentje om over mijn hoofd heen te trekken. Ik heb wel een gaskachel, maar ik ben er niet zo goed mee en je moet een raam open zetten, omdat het ding zuurstof verbruikt. Verder stinkt het nogal, en mag je hem niet aanlaten als je gaat slapen. Genoeg redenen voor mij om hem niet te gebruiken. Het gaat prima 's nachts, alleen 's ochtends is het zo koud om uit mijn bed te stappen. Maar dat vond ik in Nederland eigenlijk ook altijd al, dus dat is niets nieuws. Enige oplossing: zeer rap uit je bed springen en in de kleren schieten. 

13 reacties | Reageer

Sinterklaas

Wat heb ik de laatste tijd zo al gedaan naast kantoorwerk, de wasserette en huisjes schoonpoetsen? 

1 ) Een ochtend naar een Joodse school geweest

Met een groepje vrijwilligers waren we voor een ochtend  te gast in de Engelse les van een Joodse middelbare school in de omgeving. We werden verdeeld over een aantal klassen en toen moest iedere vrijwilliger bij een groepje schooljeugd gaan zitten. Daar werden wat discussievragen behandeld in verschillende categoriën dat liep van makkelijk (hou je meer van katten of van honden) tot wat moeilijkere vragen (wat zijn de grootste problemen in jouw land?).

En daarna namen we deel aan een ietwat vernederende zangwedstrijd. Ieder groepje moest 'zijn' vrijwilliger een joods kinderliedje aan leren. Die moest dat dan voor de klas gaan zingen, en de beste won. Ik won niet :D  La kocha sjellie sjalosj pinot of iets dergelijks was de eerste zin. Er waren ook nog gebaren bij... Iets a la 'Hoofd, schouders, knie en teen'. Het was leuk om zo eens een joodse school te kunnen bekijken. De jeugd is redelijk hetzelfde als in Nederland, alleen de mate van discipline is hier veel minder. Het was er gezellig en ik heb er een leuke morgen gehad.

2) Een dagje Akko bekeken

Op de fiets ben ik op shabbat naar Akko toe geweest. Heengaands gingen we met z'n vieren, in Akko zelf ben ik met Dinie op stap geweest (zie foto's). Van Akko zelf heb ik geen foto's, omdat ik mijn fototoestel voor de zekerheid maar niet meegenomen had. Ik had namelijk verhalen gehoord over diefstal. Misschien kan ik via de andere vrijwilligers nog wat foto's krijgen. 

Ondanks het feit dat het shabbat was, waren er in Akko veel zaken open, omdat het een Arabische stad is.  Het is heel mooi en oud, met nog veel dingen uit de tijd van de kruisvaarders (en dat is toch al weer eventjes geleden). Ik ben in ondergrondse gangen geweest en ben ook in de op één belangrijkste moskeeën van Israel geweest. En waarom is deze moskee zo belangrijk? Omdat er een haar van Mohammed is. Die was goed opgeborgen in een kistje, dus die heb ik helaas niet mogen aanschouwen. 

De heenweg naar Akko was een redelijk lekker fietstochtje (niet altijd op verharde wegen helaas). De terugweg echter vond ik minder prettig. Maar wees niet bang, het verhaal kent een happy end. 

Ik heb de longen uit mijn lijf gefietst. We kwamen uit de onderaardse gang en de lucht was heel donker en ik zag flitsen in de verte. We moest nog ongeveer een uur fietsen. Daarom zijn we flink gaan trappen, maar mijn conditie is drama, zoals altijd. Mijn benen gingen als een razende te keer en mijn hoofd kreeg een licht rode kleur. Toen vloog de ketting van mijn fiets eraf  Met behulp van papieren zakdoekjes hebben we die er weer opgepeuterd en we vlogen er weer vandoor. Dat ging blijkbaar iets te hard, want we misten een afslag en kwamen op het strand uit. Met je fiets aan de hand door mul zand in een hoog tempo is geen pretje. Mijn hoofd was nu tomatenrood. Er kwam ook nog een blaffende hond op ons af, maar die droop gelukkig af. Uiteindelijk bereikten we de verharde weg, en toen ging het een stuk vlotter. We kwamen droog aan in Nes Ammim. Ik was enorm blij met het feit dat we niet in die donkere onweersbui terecht waren gekomen. Het is namelijk niet zo prettig als je door de velden rijdt en weet dat jij één van de uitstekende punten bent.  Na veel water gedronken te hebben ben ik onder een warme douche gestapt en toen kon ik aanschuiven voor het eten.

3) Sinterklaas gevierd

Op 3 december vierden we Sinterklaas in een zaaltje. Vol verwachting klopte ons hart, en we werden aan het zingen gezet. Maar de goede sint kwam niet! Dus zongen we alle sinterklaasliedjes maar weer eens op nieuw uit volle borst. Toen ging het licht uit en sprongen er twee zwarte pieten naar binnen. Sinterklaas vertelde dat hij een mooi cadeau voor alle vrijwilligers had. We stonden met z'n allen op het balkon uit te kijken naar het cadeau, maar we zagen niets. Het bleek een auto te zijn, maar die stond stil op de weg van Nes Ammim. Na wat duwen kwam hij op gang, en nu kunnen we er gelukkig gebruik van maken. Met het sinterklaasspel had ik pech. Twee zwarte herensokken. Tja... Ik heb ze maar geruild tegen een zakje zoutjes, maar een grote vangst was het nog steeds niet. Ach, er was warme chocolademelk en pepernoten, en dat deed veel goeds!

Op dit moment  regent het buiten en is het hier maar somber weer. Daarom ben ik lekker binnen gaan zitten achter de computer. Op de planning voor de komende tijd staat het vieren van Chanoeka in een joods bejaardentehuis, een chanoekamarkt in Tel Aviv en een bezoek in Nazareth dat teruggebracht is naar de sfeer van de tijd rond de geboorte van Jezus. Of alles door gaat weet ik nog niet, maar het klinkt leuk en ik heb er zin in :)

Groetjes maar weer!

Sharon

6 reacties | Reageer

Tomaten hakken, pruimen ontpitten en de berg Karmel

Ik weet het, ik heb twee weken lang geen bericht geplaatst op internet. Sorry :(

Maar dat zal best vaker voor kunnen komen hoor! Bijvoorbeeld omdat er niets bijzonders gebeurd, of omdat ik het reuze druk heb. 's Avonds zijn er veel studieprogramma's en als ik ook maar wat tijd over heb, zou ik mij eigenlijk op het Hebreeuws moeten werpen. Omdat ik weinig tijd over heb, schiet het ook niet zo op met mijn Hebreeuws. Helaas, het is best moeilijk en ik vind het niet prettig om een achterstand op de anderen te hebben. Ik heb veel basisgrammatica gemist, en dat merk ik duidelijk in de les. Ook heb ik het alfabet nog niet vlot onder de knie, en de geschreven vorm is ook weer anders dan de gedrukte vorm, wat het allemaal niet makkelijker maakt. En dan heb ik ook nog het twee wekelijkse huiswerk, en ik moet woordjes leren, want daar ken ik er maar weinig van. Ach ja, ik ben al heel blij met het feit dat ik kan tellen in het Ivriet, dat is soms reuze handig in winkels. Je vraagt iets in het Engels, en ze antwoorden in het Hebreeuws. De logica ontbreekt voor mij: 'How much is this? Esser!' Nu weet ik dus gelukkig dat hier 10 shekel mee bedoeld wordt, en dat het spotgoedkoop is (maar 2 euro).

Vorig weekend zat de halve kibboets in de Negevwoestijn. Ik kon helaas niet mee, want ik moest werken in de keuken. Ik heb het redelijk overleeft op een snee in mijn duim na ;) De pruimen waren keihard, en ik moest ze ontpitten. Dat ging niet helemaal (bloed)vlekkeloos... Ik heb misschien wel het amateurrecord gebroken voor tomaat / paprika hakken in drie dagen tijd. Ik heb er enorme bergen van weggewerkt!

Deze week ben ik twee keer wat eerder gestopt met werken, zodat ik toch een beetje vrij had. Maar toen ben ik gaan wandelen en gaan winkelen, dus was er weer geen tijd voor de computer. Maar vandaag heb ik tijd, en ik heb weer wat fotootjes geschoten, dus daarom een nieuw bericht!

Tja, wat is er de afgelopen tijd al zo gebeurd? We hebben een herdenking van de Kristalnacht gehad, een bijbelstudie gehad met een Palestijnse christen, een lezing over een Oosterse manier van mediation in conflicten, een discussie gehad met twee Joodse jongens over hoe de wereld tegen Israel aankijkt etc. etc. Ook heb ik vorige week mijn eerste Erev Shabbat gehad, samen met een Nederlandse jongen. Dit is de voorbereiding op vrijdagavond voor de shabbat (zaterdag), waarbij we gezamenlijk eten en de joodse zegeningen uitspreken over de kaarsen, de wijn en het brood. Onder het eten vertelden we een leuk verhaal over de sabbat. Hier komt ie in het Nederlands:

De vrome koe

Een vrome man had eens een koe, die hem met ploegen hielp. Maar hij werd steeds armer, en hij zag zich genoodzaakt haar aan een heiden te verkopen. De heiden ploegde zes werkdagen met haar. Maar toen hij haar op sabbat naar de akker bracht om met haar te ploegen, ging zij op de grond liggen en wilde niet meer werken. En hij liep op haar af en sloeg haar. Maar zij bewoog zich niet van haar plek.

Toen de heiden dit zag, ging hij naar de vrome man en zei tegen hem: "Kom mee en neem je koe terug. Zes dagen heb ik met haar gewerkt. Op sabbat ging ik weer met haar naar het veld, maar zij ging op de grond liggen, zij weigert welke arbeid dan ook te verrichten. Hoezeer ik haar ook sloeg, zij week niet van haar plaats."

Toen de heiden dit vertelde, begreep de jood waarom de koe niet wilde werken: omdat zij gewend was op sabbat te rusten. Toen zei de vrome man tegen de heiden: "Kom mee, ik zal haar op laten staan en zij zal voor je ploegen." Toen zij bij de koe aangekomen waren, fluisterde hij haar in het oor: "O koe, beste koe! Zolang je in mijn bezit was, kon je op sabbat rusten. Maar door mijn zonden ben ik arm geworden, en was ik genoodzaakt je aan deze niet-jood te verkopen. Ik vraag je daarom, sta op en doe wat je meester van je vraagt."

Onmiddellijk stond de koe op en was nu bereid om te werken. Toen zei de heiden tegen de jood: "Ik zal je niet met rust laten tot jij mij verteld hebt, wat je met haar hebt gedaan en wat je haar in het oor hebt gefluisterd. Heb je haar soms betoverd?" En de vrome man vertelde hem wat hij had gezegd.

Toen de heiden dit hoorde, schrok hij en hij dacht erover na: "Als dit schepsel, dat niet kan spreken en niet kan denken, zijn schepper kent, moet dan niet ook ik, die God naar zijn evenbeeld heeft geschapen en verstand heeft gegeven, mijn schepper erkennen?"

Onmiddellijk liet hij zich bekeren. Hij bestudeerde ijverig de thora en kreeg de naam: rabbi Jochanan Koezoon.

En dan nu geheel volgens de regels van school de bronvermelding van dit verhaaltje: http://www.beleven.org/verhaal/de_vrome_koe

Vandaag ben ik naar Megiddo geweest. Dat is een plek met heel veel ruines van steden boven op elkaar gestapeld. Er liggen wel 21 steden boven op elkaar. Er zijn zeer veel oorlogen geweest, waarbij er steeds een stad vernietigd werd en een nieuwe er bovenop gebouwd. Daarna gingen we naar het Wilfriedmuseum in kibboets Megiddo. Een Duitse man die zeer veel Joden gered heeft in de oorlog liet deze kibboets zijn kunstverzameling na uit het Verre Oosten. Daarna ben ik in een bijzondere wijnproeverij geweest. Hier wordt wijn gemaakt van watermeloen, koffie, chocolade, passievrucht etc. Bijna alles, behalve van druiven :)

Toen zijn we nog de berg Karmel op geweest, en hebben we boven op het dak van het Karmelietenklooster het prachtige uitzicht bewonderd. Zie de foto's!

Nou, dat was het weer voor vandaag ;) Misschien duurt het weer even voordat het volgende bericht komt, maar ik doe m'n best :)

6 reacties | Reageer

Foto's!

Yes, foto's! Eindelijk kan ik jullie wat laten zien. Op de computer in de schuilkelder bleek uiteindelijk ook een usb-aansluiting te zitten, ik reuzeblij. Maar toen deed hij het niet... Toen heb ik van een andere vrijwilliger de laptop geleend. Dat duurde een hele avond, en toen stond er nog maar 1 foto op mijn Hyves. Nu heb ik gevraagd of ik op mijn werk de computer mocht gebruiken. Gelukkig mocht het, en het werkt dus hier zijn ze dan! Het kost veel tijd om ze te uploaden, maar ik probeer geduldig te zijn.

Ik ben nu al zo'n 1 ½ week aan het werk als secretaresse. Moeilijk soms, maar ook leuk. Leuk vind ik bijvoorbeeld het dagelijkse babbeltje met de postbode. Ik regel de post (wegen, postzegels plakken, post in postvakjes doen etc.). Het is net een minipostkantoortje. 's Ochtends rond 10 uur wordt er getoeterd en dan hol ik de trap af naar beneden met een stapel post. Daar staat dan de postauto. Aan de zijkant gaat er een schuifje open, en dan kun je met de postman kletsen en de post afgeven.

Verder moet ik de visums van de vrijwilligers verlengen. Dat is een lastige en verantwoordelijke klus, maar ik doe mijn best. En dan zijn er nog 1001 dingen, maar daar zal ik jullie niet mee vermoeien =D

Over een poosje ben ik alleen 's ochtends secretaresse en moet ik 's middags bijvoorbeeld in de keuken werken. Groente hakken e.d.

Op de foto's zie je Rosh Hanikra. Dat is een grote witte krijtrots die van binnenuit leeggeslepen wordt door het zoute zeewater. Daardoor zijn grotten ontstaan. Het is net een gatenkaas. Vanuit deze grotten kun je in allerlei richtingen de Middelandse zee weer zien. Je hoort het geluid van de kapotslaande golven, en je merkt het ook. Mijn schoenen werden nat door een flinke golf die over de rand heen sloeg. Verder zie je een ruine, die heette volgens mij slot Montfort of iets dergelijks. We waren in een park, en toen was dat het uitzichtspunt. Op een andere plaats was er een natuurlijke brug van steen, waar je gewoon over heen kon lopen. Soms gaan mensen er abseilen, maar dat klonk mij niet aantrekkelijk in de oren, omdat de afgrond erg diep was.

Verder zie je een foto van de zee, daar heb ik vorige week in gezwommen. Nu is het ook weer weekend en waarschijnlijk ga ik morgen een fiets huren en daarmee op weg naar Acco.

En dan zijn er nog foto's van mijn kibboets (moshav officieel). Mijn kamer, en de omgeving van mijn barrak. En natuurlijk Mr. Nilsson. Een schat van een jong katje. Hij is hier waarschijnlijk vorige week gedumpt. Eerst liep hij op een afstandje te gluren, een dag later kwam hij wat dichterbij, twee dagen later durfde hij kopjes te geven en nu kunnen we hem zelfs aaien. Hij is vernoemd naar het aapje van Pippi Langkous, en hij lijkt er echt op =D

16 reacties | Reageer

Alles veilig hier ;)

Haha, volgens mij ben ik in mijn vorige verhaal niet helemaal duidelijk geweest

Ik heb gelukkig geen last gehad van raketten hoor! Een aantal schuilkelders worden hier gewoon nuttig gebruikt als een ruimte. Zo hebben we een computerruimte in de schuilkelder onder het kantoor en een televisieruimte onder de eetzaal. Sommigen staan altijd open, anderen kun je openmaken met sleutels die je altijd bij je moet hebben. Vroeger was er  iemand die altijd lekker ging drummen in de schuilkelder.  Dan had niemand last van de herrie. Wat betreft foto's: ik moet eerst een computer vinden met een usb-poort. Misschien mag ik weleens iemands laptop lenen. Het weer is nu veel beter, en ik ga nu dan ook lekker naar buiten toe. Morgen heb ik weekend en ga ik wat van de omgeving bekijken. Ik ben al naar een Arabische supermarkt geweest (erg leuk) en heb ook al een Hebreeuwse les gehad. Helaas zijn lessen al twee maanden aan de gang, dus ik moet heel veel inhalen. 

Groetjes!

Sharon

10 reacties | Reageer

Typend vanuit een schuilkelder: Dag 1

Gelukkig, ik heb een goede reis gehad!

Op het feit na dat mijn mooie, nieuwe koffer beschadigd is door de vliegmaatschappij, maar die zal waarschijnlijk gemaakt kunnen worden. Ik zit in een barrak waar 9 mensen slapen. Er zijn maar weinig meisjes, dus ik kom het meidenteam versterken. Ik heb een eigen leuke kamer, waar ik heel blij mee ben. De badkamer is even verderop, aan het einde van een klein paadje (waar je in het donker zomaar tegen een hangmat of een koelkast op kan botsen). Ik heb helaas niet heel goed geslapen, maar dat zal wel komen omdat het mn eerste nacht was en het buiten onweerde.

Ik zit lekker te typen in een van de vijf schuilkelders van hier. (Mijn kibboets is geen doelwit, maar raketten die op de stad Nahariya gericht zijn, kunnen soms flink afwijken). Er staat een computer in deze schuilkelder waar iedereen gebruik van mag maken en daar ben ik ontzettend blij mee.

Op dit moment is het overal erg modderig, omdat het de afgelopen dagen veel geregend en geonweerd heeft.  De taxichauffeur die ons (ik kon vanaf het vliegveld met twee andere vrijwilligers meereizen) gisteren ophaalde van het treinstation vertelde dat het waterpeil van het meer van Galilea zelfs met 5 cm gestegen is.

Vandaag ben ik rondgeleid over de kibboets heen. De natuur is mooi, met flink uit de kluit gewassen Hollandse kamerplanten die hier in het wild groeien. Verder lopen er een heleboel katten rond die al het ongedierte uit de weg ruimen. Gelukkig maar, ik heb al twee minislangetjes gezien, en ik heb gehoord dat er ook  volwassen slangen en schorpioenen (giftige!) rond kunnen kruipen. Niet heel vaak, maar je kunt ze tegen komen. Doe je best katjes!  

9 reacties | Reageer

Volgende pagina »