Wat heb ik de laatste tijd zo al gedaan naast kantoorwerk, de wasserette en huisjes schoonpoetsen?

1 ) Een ochtend naar een Joodse school geweest

Met een groepje vrijwilligers waren we voor een ochtend te gast in de Engelse les van een Joodse middelbare school in de omgeving. We werden verdeeld over een aantal klassen en toen moest iedere vrijwilliger bij een groepje schooljeugd gaan zitten. Daar werden wat discussievragen behandeld in verschillende categoriën dat liep van makkelijk (hou je meer van katten of van honden) tot wat moeilijkere vragen (wat zijn de grootste problemen in jouw land?).

En daarna namen we deel aan een ietwat vernederende zangwedstrijd. Ieder groepje moest 'zijn' vrijwilliger een joods kinderliedje aan leren. Die moest dat dan voor de klas gaan zingen, en de beste won. Ik won niet :D La kocha sjellie sjalosj pinot of iets dergelijks was de eerste zin. Er waren ook nog gebaren bij... Iets a la 'Hoofd, schouders, knie en teen'. Het was leuk om zo eens een joodse school te kunnen bekijken. De jeugd is redelijk hetzelfde als in Nederland, alleen de mate van discipline is hier veel minder. Het was er gezellig en ik heb er een leuke morgen gehad.

2) Een dagje Akko bekeken

Op de fiets ben ik op shabbat naar Akko toe geweest. Heengaands gingen we met z'n vieren, in Akko zelf ben ik met Dinie op stap geweest (zie foto's). Van Akko zelf heb ik geen foto's, omdat ik mijn fototoestel voor de zekerheid maar niet meegenomen had. Ik had namelijk verhalen gehoord over diefstal. Misschien kan ik via de andere vrijwilligers nog wat foto's krijgen.

Ondanks het feit dat het shabbat was, waren er in Akko veel zaken open, omdat het een Arabische stad is. Het is heel mooi en oud, met nog veel dingen uit de tijd van de kruisvaarders (en dat is toch al weer eventjes geleden). Ik ben in ondergrondse gangen geweest en ben ook in de op één belangrijkste moskeeën van Israel geweest. En waarom is deze moskee zo belangrijk? Omdat er een haar van Mohammed is. Die was goed opgeborgen in een kistje, dus die heb ik helaas niet mogen aanschouwen.

De heenweg naar Akko was een redelijk lekker fietstochtje (niet altijd op verharde wegen helaas). De terugweg echter vond ik minder prettig. Maar wees niet bang, het verhaal kent een happy end.

Ik heb de longen uit mijn lijf gefietst. We kwamen uit de onderaardse gang en de lucht was heel donker en ik zag flitsen in de verte. We moest nog ongeveer een uur fietsen. Daarom zijn we flink gaan trappen, maar mijn conditie is drama, zoals altijd. Mijn benen gingen als een razende te keer en mijn hoofd kreeg een licht rode kleur. Toen vloog de ketting van mijn fiets eraf

Met behulp van papieren zakdoekjes hebben we die er weer opgepeuterd en we vlogen er weer vandoor. Dat ging blijkbaar iets te hard, want we misten een afslag en kwamen op het strand uit. Met je fiets aan de hand door mul zand in een hoog tempo is geen pretje. Mijn hoofd was nu tomatenrood. Er kwam ook nog een blaffende hond op ons af, maar die droop gelukkig af. Uiteindelijk bereikten we de verharde weg, en toen ging het een stuk vlotter. We kwamen droog aan in Nes Ammim. Ik was enorm blij met het feit dat we niet in die donkere onweersbui terecht waren gekomen. Het is namelijk niet zo prettig als je door de velden rijdt en weet dat jij één van de uitstekende punten bent. Na veel water gedronken te hebben ben ik onder een warme douche gestapt en toen kon ik aanschuiven voor het eten.

3) Sinterklaas gevierd

Op 3 december vierden we Sinterklaas in een zaaltje. Vol verwachting klopte ons hart, en we werden aan het zingen gezet. Maar de goede sint kwam niet! Dus zongen we alle sinterklaasliedjes maar weer eens op nieuw uit volle borst. Toen ging het licht uit en sprongen er twee zwarte pieten naar binnen. Sinterklaas vertelde dat hij een mooi cadeau voor alle vrijwilligers had. We stonden met z'n allen op het balkon uit te kijken naar het cadeau, maar we zagen niets. Het bleek een auto te zijn, maar die stond stil op de weg van Nes Ammim. Na wat duwen kwam hij op gang, en nu kunnen we er gelukkig gebruik van maken. Met het sinterklaasspel had ik pech. Twee zwarte herensokken. Tja... Ik heb ze maar geruild tegen een zakje zoutjes, maar een grote vangst was het nog steeds niet. Ach, er was warme chocolademelk en pepernoten, en dat deed veel goeds!

Op dit moment regent het buiten en is het hier maar somber weer. Daarom ben ik lekker binnen gaan zitten achter de computer. Op de planning voor de komende tijd staat het vieren van Chanoeka in een joods bejaardentehuis, een chanoekamarkt in Tel Aviv en een bezoek in Nazareth dat teruggebracht is naar de sfeer van de tijd rond de geboorte van Jezus. Of alles door gaat weet ik nog niet, maar het klinkt leuk en ik heb er zin in :)

Groetjes maar weer!

Sharon